برنامه «همیشه با ورزش» شبكه رادیویی ورزش با تمركز بر ناكامیهای مكرر تیم فوتبال امید ایران در مسیر صعود به المپیك، مجموعهای از دیدگاههای مدیریتی، فنی و ساختاری را كنار هم قرار داد و نشان داد كه نبود برنامهریزی بلندمدت، ضعف زیرساختها و ناهماهنگی نهادی، همچنان مهمترین موانع این مسیر هستند.
به گزارش رادیو ورزش؛ برنامه «همیشه با ورزش» در یكی از طولانیترین پروندههای تحلیلی خود، به بررسی علل ناكامی تیم فوتبال امید ایران در صعود به المپیك و ارائه راهكارهای اصلاحی پرداخت. این برنامه با حضور كارشناسان، مدیران فعلی و پیشین فوتبال و گزارشهای تحلیلی، ابعاد مختلف این ناكامی را از منظر مدیریتی، فنی و ساختاری واكاوی كرد.
در ابتدای برنامه، مجری با اشاره به مباحث شبهای گذشته، تأكید كرد كه ورزش قهرمانی و بهویژه فوتبال، بدون برنامهریزی علمی، تصمیمگیری مبتنی بر داده و ثبات مدیریتی، امكان موفقیت پایدار در رقابتهای بینالمللی را ندارد. بر همین اساس، نگاه برنامه در این قسمت، از بعد فنی صرف فراتر رفت و به الزامات مدیریتی صعود به المپیك معطوف شد.
در بخش «یادداشت روز»، بهمن اسدی با مرور نتایج ضعیف تیم امید در مسابقات زیر 23 سال آسیا، ناكارآمدی شیوه اداره تیم امید و ضعفهای مزمن در فوتبال پایه را ریشهیابی كرد. در این بخش، بر مشكلات مدارس فوتبال، تجاریشدن آموزش پایه، از دست رفتن استعدادها و فاصله فوتبال ایران با استانداردهای روز دنیا تأكید شد؛ مسائلی كه به گفته او، امكان جبران آنها در بازه زمانی كوتاه تا مسابقات انتخابی المپیك را با تردید جدی مواجه كرده است.
در ادامه، مجتبی فریدونی، مدیرعامل سابق باشگاه و حقوقدان ورزشی، در گفتوگو با برنامه «همیشه با ورزش» مهمترین دلیل ناكامی تیم امید را كمبود توجه مستمر به این تیم دانست. او با اشاره به فقدان برنامه منسجم در چهار دهه گذشته، تأكید كرد كه تیم امید معمولاً تنها در آستانه مسابقات مورد توجه قرار میگیرد. فردیدونی همچنین از نبود چشمانداز بلندمدت، كمبود منابع مالی، ضعف زیرساختها و اختلافنظرهای مدیریتی بهعنوان عوامل مؤثر نام برد و به موضوع استفادهنشدن از برخی ظرفیتهای مالی از جمله گرنتهای بینالمللی اشاره كرد.
بخش دیگری از برنامه به گفتوگو با علی كفاشیان، رئیس پیشین فدراسیون فوتبال، اختصاص داشت. كفاشیان با تأكید بر نتیجهگرایی باشگاهها، ضعف آكادمیها و نبود اعتماد عملی به جوانان، اعلام كرد كه فوتبال ایران علیرغم برخورداری از علاقهمندان و استعدادهای فراوان، در زمینه كشف، پرورش و میدان دادن به بازیكنان نوجوان و جوان دچار مشكل است. او همچنین نبود همكاری مؤثر باشگاهها با تیمهای ملی پایه و كمتوجهی به قوانین حمایتی از جوانگرایی را از موانع اصلی صعود تیم امید برشمرد.
در بخش «روزنه»، علی مغانی با نگاهی فنی به عملكرد تیم امید در مسابقات زیر 23 سال آسیا، به نقد سبك بازی این تیم پرداخت. در این گزارش، تأكید شد كه اتكای صرف به آمارهایی مانند تعداد پاس یا بیلدآپ از خط دفاعی، بدون توجه به كارایی در گلزنی، نمیتواند ضامن موفقیت باشد. همچنین این پرسش مطرح شد كه آیا سبك بازی تیم امید برآمده از یك استراتژی كلان فدراسیونی بوده یا صرفاً انتخاب كادر فنی.
در ادامه برنامه، با استناد به دادههای فنی مسابقات، به تفاوت رویكرد تیمهای موفق آسیایی اشاره شد. بر اساس آمار ارائهشده، تیم ژاپن با 97 شوت به سمت دروازه بیشترین آمار را ثبت كرده و كره جنوبی نیز با 3443 پاس، در صدر جدول پاس قرار داشته است. در مقابل، اگرچه دقت پاس تیم ایران بالا عنوان شد، اما این آمار به تنهایی به موفقیت منجر نشد. این دادهها بهعنوان ابزار ارزیابی عملكرد فنی كادر تیم امید مطرح شد.
در بخش پایانی، مسعود رضاییان، مدیر باسابقه فوتبال، در گفتوگو با برنامه «همیشه با ورزش» تأكید كرد كه مشكل اصلی فوتبال ایران، نداشتن نقشه راه و برنامه استراتژیك قابل اجراست. او با اشاره به اینكه تیمهای موفق از سنین پایین و در بازههای چندساله شكل میگیرند، نبود تعهد ساختاری به تیمهای پایه، ناپایداری مدیریتی و اولویت پایین فوتبال امید نسبت به فوتبال بزرگسالان را از دلایل تداوم ناكامیها دانست.
در مجموع، آنچه در این برنامه مطرح شد، اجماع نسبی كارشناسان و مدیران بر این نكته بود كه صعود تیم فوتبال امید ایران به المپیك، بدون اصلاحات بنیادین در برنامهریزی، ساختار مدیریتی، زیرساختها و هماهنگی میان فدراسیون، باشگاهها و تیمهای پایه، دستیافتنی نخواهد بود.
