به گزارش رادیو ورزش؛ در یكی از بخش‌های ویژه‌برنامه «جام بیست‌وسوم»، موضوع درآمدزایی باشگاه‌ها از محل حضور بازیكنان در جام جهانی فوتبال، با تمركز بر باشگاه‌های ایرانی و به‌ویژه استقلال، بررسی شد؛ موضوعی كه در گفت‌وگوی مجری برنامه با صادق رئیسی‌كیا، كارشناس حوزه اقتصاد، مالی و حقوق باشگاه‌داری فوتبال، ابعاد اقتصادی و حقوقی آن تشریح شد.
در این گفت‌وگو، رئیسی‌كیا با اشاره به روندهای اقتصادی فوتبال حرفه‌ای گفت هزینه‌های فعالیت در این رشته، از زیرساخت و استادیوم تا خدمات پزشكی، دستمزد بازیكنان و كادر فنی، استعدادیابی و الزامات مجوز حرفه‌ای، به‌طور مداوم افزایش یافته و همین موضوع، نقش باشگاه‌ها را به‌عنوان سرمایه‌گذاران اصلی فوتبال پررنگ‌تر كرده است. او در ادامه تأكید كرد كه در چنین شرایطی، باشگاه‌ها سهم و نقش بیشتری در اقتصاد فوتبال مطالبه می‌كنند و این روند در آینده نیز تقویت خواهد شد.
این كارشناس همچنین با اشاره به مناقشه برخی باشگاه‌های اروپایی با یوفا بر سر سهم باشگاه‌ها در اداره فوتبال حرفه‌ای، گفت جهت‌گیری كلی فوتبال حرفه‌ای به‌گونه‌ای است كه باشگاه‌ها بیش از گذشته در مركز منافع و تصمیم‌سازی اقتصادی قرار می‌گیرند؛ روندی كه به گفته او در پرداخت‌های مرتبط با جام جهانی نیز قابل مشاهده است.
در بخش دیگری از برنامه، مجری با استناد به آماری از باشگاه‌های دارای بیشترین بازیكن حاضر در جام جهانی، اعلام كرد منچستر سیتی با 19 بازیكن، بایرن مونیخ با 18 بازیكن، پاری‌سن‌ژرمن و آرسنال با 16 بازیكن، بارسلونا با 15 بازیكن و منچستر یونایتد، كریستال پالاس و اتلتیكو مادرید با 12 بازیكن در میان باشگاه‌های دارای بیشترین سهم از بازیكنان حاضر در این رقابت‌ها قرار دارند. در همین آمار، الهلال عربستان نیز با 12 بازیكن در جایگاه نهم قرار گرفته است.
مجری برنامه با اشاره به حضور پنج باشگاه انگلیسی در این فهرست، این موضوع را نشانه‌ای از وزن اقتصادی لیگ برتر انگلیس دانست و گفت همین تمركز بازیكنان ملی‌پوش در باشگاه‌های انگلیسی، یكی از شاخص‌های قدرت مالی این لیگ در فوتبال جهان است.
در ادامه گفت‌وگو، به سازوكار پرداخت‌های مرتبط با جام جهانی به باشگاه‌ها نیز اشاره شد. مجری برنامه گفت به ازای هر روز حضور هر بازیكن در جام جهانی، 11 هزار دلار به حساب باشگاه او واریز می‌شود؛ به‌طوری كه حتی حضور یك بازیكن در مرحله گروهی نیز می‌تواند حدود 250 هزار دلار برای باشگاهش درآمد ایجاد كند. در همین چارچوب، برنامه تأكید داشت كه این سازوكار می‌تواند باشگاه‌ها را به سرمایه‌گذاری بیشتر در بازیكن‌سازی، استعدادیابی و جذب بازیكنان دارای شانس حضور در تیم‌های ملی سوق دهد.
رئیسی‌كیا نیز در توضیح پیامدهای این روند، بر اهمیت «حق رشد» و «حق تربیت» بازیكنان در اقتصاد فوتبال تأكید كرد و گفت با حرفه‌ای‌تر شدن سرمایه‌گذاری در فوتبال، باشگاه‌ها نسبت به منافع ناشی از پرورش بازیكنان خود حساس‌تر خواهند شد و از حقوق اقتصادی خود در این حوزه آسان نخواهند گذشت. به گفته او، همین منطق می‌تواند در سال‌های آینده بر شیوه جذب بازیكن و زمان‌بندی نقل‌وانتقالات نیز اثر بگذارد.
بخش مهمی از این گفت‌وگو به وضعیت باشگاه‌های ایرانی اختصاص داشت. مجری برنامه با اشاره به آماری مربوط به حدود یك هفته تا هشت روز مانده به آغاز جام جهانی، گفت استقلال در میان باشگاه‌های دارای بازیكن در این رقابت‌ها در رده هجدهم قرار داشته و از این منظر، در جمع باشگاه‌هایی قرار می‌گیرد كه می‌توانند از محل حضور بازیكنان خود در جام جهانی درآمد كسب كنند.
در این بخش از روزبه چشمی، صالح حردانی، امیرمحمد رزاقی‌نیا، رامین رضاییان، رستم آشورماتوف، جلال‌الدین ماشاریپوف و داكنز نازون به‌عنوان بازیكنان مرتبط با این سهم احتمالی نام برده شد. در خلال گفت‌وگو همچنین اشاره شد كه معیار محاسبه سهم باشگاه‌ها به وضعیت حضور بازیكن در بازه زمانی منتهی به جام جهانی مرتبط است.
مجری برنامه در ادامه برآورد كرد كه استقلال با احتساب بازیكنان حاضر در فهرست اولیه می‌توانست حدود یك میلیون و 700 هزار دلار از این محل درآمد داشته باشد، اما با خروج ماشاریپوف از فهرست، این رقم به حدود یك میلیون و 450 هزار دلار كاهش پیدا می‌كند.
رئیسی‌كیا در جمع‌بندی این بحث گفت پرداخت‌های جام جهانی می‌تواند در سال‌های منتهی به این رقابت‌ها، بر رفتار باشگاه‌ها در بازار نقل‌وانتقالات اثر بگذارد و باشگاه‌های ایرانی را نیز به سمت جذب بازیكنانی سو