سیامك رحیمپور، كارشناس و مربی فوتبال، با انتقاد از وضعیت فوتبال پایه در ایران گفت مشكل اصلی این حوزه كمبود قانون نیست، بلكه ضعف در اجرای مقررات و نظارت بر آنهاست و تأكید كرد كاهش سهم بودجه آكادمیها و افزایش استفاده از بازیكنان بزرگسال، فوتبال باشگاهی را به سمت «پیرگرایی» سوق داده است؛ موضوعی كه در گفتوگوی او با برنامه «به اضافه ورزش» شبكه رادیویی ورزش مطرح شد.
به گزارش رادیو ورزش؛ سیامك رحیمپور، كارشناس و مربی فوتبال، در گفتوگو با برنامه «به اضافه ورزش» درباره شرایط فوتبال پایه در ایران اظهار كرد: در حالی كه فوتبال روز دنیا هر سال استانداردهای آكادمیها را بهروز میكند، در ایران با وجود طرح مداوم مسائل و ارائه پیشنهادهای كارشناسی، تغییر محسوسی در این حوزه دیده نمیشود.
رحیمپور با اشاره به عملكرد باشگاههای بزرگ دنیا در پرورش بازیكنان پایه گفت باشگاههایی مانند بارسلونا، رئال مادرید، منچسترسیتی و منچستریونایتد برای تیمهای پایه خود برنامهریزی و سرمایهگذاری میكنند، اما در ایران استانداردهای ابلاغشده گاهی به جای اجرا، دور زده میشوند.
این كارشناس فوتبال تأكید كرد قوانین مربوط به فوتبال بزرگسالان نیز باید در خدمت توسعه فوتبال پایه باشند، اما به گفته او، از سال 1402 روند تصمیمگیریها به افزایش استفاده از بازیكنان بزرگسال و در نتیجه «پیرگرایی» در فوتبال باشگاهی منجر شده است.
او توضیح داد كه در مقطعی با كاهش تعداد بازیكنان بزرگسال قابل استفاده، مربیان ناچار شدند بیشتر به بازیكنان جوان روی بیاورند و همین موضوع به كاهش میانگین سنی لیگ و تیم ملی كمك كرد، اما در دو فصل اخیر با افزایش این سهم، انگیزه باشگاهها برای استفاده از بازیكنان جوان كاهش یافته است.
رحیمپور همچنین تأكید كرد باید قوانین تشویقی و الزامآوری برای باشگاهها و مربیان ایجاد شود تا استفاده از بازیكنان جوان و محصولات آكادمیها افزایش پیدا كند. او با اشاره به حذف زودهنگام تیمهای ملی امید، جوانان و نوجوانان ایران از مسابقات سال گذشته، این نتایج را نشانه ضرورت بازنگری جدی در ساختار فوتبال پایه دانست و گفت همه بخشها، از مسائل جزئی تا تصمیمهای كلان، باید بررسی و اصلاح شوند.
او در پاسخ به این پرسش كه مشكل فوتبال پایه بیشتر در زیرساخت، مدیریت یا برنامهریزی است، گفت مشكل به همه این بخشها مربوط میشود و موفقیت یك تیم نیز حاصل عملكرد مجموعهای از مدیریت، بازیكنان، كادر فنی، هواداران و رسانه است.
رحیمپور یكی از مشكلات مهم را نحوه تخصیص بودجه به آكادمیها عنوان كرد و گفت در آییننامهای كه حدود سه سال پیش وجود داشت، باشگاهها برای آكادمیهای درجه یك ملزم به اختصاص حدود 20 تا 30 درصد از بودجه خود بودند، اما در آییننامه جدید این سهم به 10 درصد كاهش یافته و نظارت كافی نیز بر اجرای آن وجود ندارد.
او با تأكید بر اینكه مشكل فوتبال ایران در وضع قوانین نیست، افزود: «مشكل توی اجراست، مشكل توی نظارت برای اجراست.» به اعتقاد رحیمپور، وقتی نظارت مؤثری وجود نداشته باشد، باشگاه یا مدیر میتواند مقرراتی را كه به سودش نیست اجرا نكند.
رحیمپور در بخش دیگری از این گفتوگو از سطح دانش مربیان فوتبال پایه ایران دفاع كرد و گفت مربیان خوبی در این رده فعالیت میكنند و نسل جوان مربیان نیز در سالهای اخیر پیشرفت قابل توجهی داشته است، اما برای استفاده از توان آنها باید ابزار و امكانات لازم در اختیارشان قرار گیرد.
او كمبود فناوری و تجهیزات آموزشی را از دیگر مشكلات آكادمیها دانست و گفت ابزارهایی كه در فوتبال روز دنیا برای آموزش و تحلیل عملكرد بازیكنان استفاده میشود، در ایران یا وجود ندارد یا به سختی در اختیار مربیان قرار میگیرد. رحیمپور با اشاره به نمونهای از فناوریهای آموزشی سهبعدی برای بازیكنان، وضعیت فعلی را با روند فوتبال روز دنیا فاصلهدار دانست.
رحیمپور در پایان تأكید كرد تا زمانی كه اصلاحات در همه بخشهای فوتبال پایه، از قوانین و نظارت گرفته تا بودجه، آموزش مربیان و امكانات، به شكل عملی دنبال نشود، نمیتوان انتظار تغییر جدی داشت.
