فرزاد ایمانعلیزاده، مربی سازنده كشتی فرنگی در گفتوگو با برنامه «صبح و ورزش»، با اشاره به واگذاری عنوان قهرمانی جوانان جهان به روسیه، ضعف عملكرد كشتیگیران ایران در خاك و اعزام نشدن چهار مربی را از عوامل مؤثر در این نتیجه دانست و تأكید كرد كه كسب پنج مدال نمیتواند نتیجهای ضعیف تلقی شود، هرچند تعداد طلاهای ایران نیازمند بازبینی است.
به گزارش رادیو ورزش؛ ایمانعلیزاده در گفتوگو با برنامه «صبح و ورزش» درباره عملكرد تیم ملی كشتی فرنگی جوانان ایران در رقابتهای قهرمانی جهان اظهار كرد كه از دوره گذشته، با توجه به اضافه شدن روسیه به كورس رقابتها، نگرانیهایی درباره حفظ عنوان قهرمانی وجود داشت و در نهایت روسها امسال این عنوان را از ایران گرفتند.
ایران در دوره گذشته نیز شرایط كاملاً بینقصی نداشت و تنها یك مدال طلا به دست آورده بود؛ مدالی كه پیام احمدی در وزن 55 كیلوگرم كسب كرد. امسال نیز آرمین شمسیپور توانست طلا بگیرد، اما در سایر اوزان ایران به مدال طلای بیشتری دست پیدا نكرد و قهرمانی تیمی را به روسیه واگذار كرد.
ایمانعلیزاده یكی از عوامل مهم این نتیجه را غیبت چهار مربی در اعزام تیم دانست. به گفته او، هر كشتیگیر در اردو ماهها با مربی مشخصی كار میكند و حضور همان مربی در مسابقات میتواند از نظر فنی و حتی ذهنی تأثیرگذار باشد؛ بهویژه در ردههای سنی كه ورزشكاران ممكن است تحت تأثیر شرایط مسابقه قرار بگیرند.
این مربی سازنده در كنار موضوع غیبت مربیان، به یك ضعف فنی در عملكرد تیم ایران اشاره كرد و گفت كشتیگیران در اجرای فنون در خاك مشكل داشتند. از نگاه او، وقتی تیمی به دنبال نتیجه در سطح جهانی است، باید توانایی قدرتمندی در نشاندن حریف در خاك و گرفتن امتیاز در این بخش داشته باشد.
ایمانعلیزاده برای تأكید بر اهمیت این موضوع به عملكرد كشتی فرنگی ایران در المپیك پاریس اشاره كرد و گفت چهار كشتیگیر ایران در آن رقابتها به مدال رسیدند و هیچكدام در خاك امتیاز از دست نداده بودند. او معتقد است عملكرد موفق در خاك یكی از مؤلفههایی بوده كه در سالهای گذشته به نتایج بهتر كشتی فرنگی ایران كمك كرده است.
او در عین حال ارزیابی عملكرد تیم جوانان را صرفاً بر اساس تعداد طلاها درست ندانست و گفت كسب پنج مدال نمیتواند نتیجهای بسیار بد تلقی شود. از نظر او، مسئله اصلی این است كه تعداد مدالهای طلا پایین بوده و باید از این منظر عملكرد تیم مورد بازبینی قرار گیرد.
ایمانعلیزاده همچنین درباره نوسان عملكرد كشتیگیران در ردههای پایه گفت شرایط نوجوانان و جوانان با بزرگسالان متفاوت است و نمیتوان انتظار داشت یك كشتیگیر كه چند سال در این ردهها فعالیت كرده، الزاماً همان مسیر را در ردههای بالاتر ادامه دهد. به گفته او، ممكن است تركیب یك تیم در یك سال كاملاً متفاوت از سال بعد باشد و همین موضوع ارزیابی نتایج ردههای پایه را پیچیدهتر میكند.
او با تأكید بر اهمیت پشتوانهسازی، نگاه صرفاً مدالمحور به ردههای سنی را رویكردی قابل بازنگری دانست. ایمانعلیزاده معتقد است قهرمانی در رده نوجوانان و جوانان ارزشمند است، اما هدف اصلی باید تربیت كشتیگیرانی باشد كه در ادامه بتوانند به تیم بزرگسالان برسند و برای كشتی ایران پشتوانه ایجاد كنند.
این مربی در پایان هشدار داد كه تمركز بیش از اندازه بر نتیجهگیری در ردههای پایه، در صورتی كه به پرورش و انتقال كشتیگیران به سطح بزرگسالان منجر نشود، میتواند به روند پشتوانهسازی آسیب بزند.