به گزارش رادیو ورزش؛ عاطفه كشاورز و مریم عبدالله‌پور در این گفت‌وگو از حضور در پرزیدنت‌كاپ پاكستان و كسب مدال طلای عبدالله‌پور، رقابت با حریفان قدرتمند آسیایی و مسیر آماده‌سازی تیم ملی برای رویدادهای پیش‌رو صحبت كردند؛ گفت‌وگویی كه بخش مهمی از آن به تجربه دشوار عبدالله‌پور پس از پارالمپیك پاریس و بازگشت او با حمایت سرمربی تیم ملی اختصاص داشت.
كشاورز درباره عملكرد تیم ایران در پرزیدنت‌كاپ پاكستان گفت، فارغ از تعداد مدال‌ها، رویارویی با حریفان قدرتمند آسیایی اهمیت زیادی داشت. به گفته او، ازبكستان یكی از رقبای اصلی ایران در آسیا و بازی‌های ناگویاست و ملی‌پوشان ایران در این رقابت‌ها توانستند در چند وزن، نمایندگان این كشور را شكست دهند.

سرمربی تیم ملی پاراتكواندو بانوان ایران كه در پایان این رقابت‌ها عنوان بهترین مربی زنان را نیز به دست آورد، این موفقیت را حاصل كار یك مجموعه دانست و تأكید كرد عملكرد ورزشكاران، كادر فنی، فدراسیون و كمیته ملی پارالمپیك در كنار یكدیگر شكل گرفته است.

عبدالله‌پور نیز با اشاره به شرایط مسابقات پاكستان گفت اعضای تیم ملی تلاش داشتند موفقیت فردی را در خدمت موفقیت تیم قرار دهند و حتی در زمان رقابت در یك وزن، یكدیگر را برای شناخت بهتر حریفان و رسیدن به پیروزی كمك می‌كردند.

یكی از مهم‌ترین مبارزات عبدالله‌پور در این رقابت‌ها برابر «فرناندز» از برزیل بود؛ حریفی كه به گفته كشاورز سابقه كسب دو مدال پارالمپیك و چهار طلای جهان را داشت. عبدالله‌پور نیز توضیح داد كه حدود یك ماه پیش از مسابقات پاكستان برابر همین حریف در كره جنوبی شكست خورده بود، اما در پاكستان توانست او را در دو راند شكست دهد.

با این حال، مهم‌ترین بخش گفت‌وگو به روزهای پس از پارالمپیك پاریس بازمی‌گشت؛ دوره‌ای كه عبدالله‌پور پس از بازگشت بدون مدال، از نظر روحی شرایط دشواری را تجربه كرد و حتی به كنار گذاشتن پاراتكواندو فكر كرد. او از فشار ناشی از شكست و انتقادها گفت و توضیح داد كه در آن مقطع، حمایت خانواده و صحبت‌های كشاورز نقش مهمی در ادامه مسیرش داشت.

عبدالله‌پور درباره نقش كشاورز در این بازگشت صریح بود و گفت اگر سرمربی تیم ملی نبود، احتمالاً پس از پاریس پاراتكواندو را ادامه نمی‌داد. او توضیح داد كه كشاورز با گفت‌وگو و یادآوری توانایی‌هایش، پیشنهاد تغییر وزن را مطرح كرد و عبدالله‌پور برای حضور در وزن جدید، با وجود نبود شرایط مناسب تمرینی در شهرستان محل زندگی‌اش، مسیر طولانی را برای رسیدن به محل تمرین طی می‌كرد.

این ملی‌پوش همچنین از جمله‌ای كه كشاورز در آن روزها به او گفته بود یاد كرد؛ اینكه حتی اگر از پاریس بدون مدال بازگردد، می‌تواند چند ماه بعد دوباره روی سكوی قهرمانی قرار بگیرد. عبدالله‌پور گفت مسیر بازگشتش و موفقیت‌هایی كه پس از آن به دست آورده، تا حد زیادی نتیجه اعتماد كشاورز بوده است؛ اعتمادی كه حتی پس از شكست‌های بعدی نیز از بین نرفت.

كشاورز نیز درباره این ورزشكار گفت عبدالله‌پور از استعداد و توانایی بالایی برخوردار است و كنار گذاشتن پاراتكواندو برای او تصمیم درستی نبود. او با اشاره به سابقه موفقیت‌های عبدالله‌پور در تیم ملی، شرایط روانی خاص پارالمپیك را از عوامل مؤثر در عملكرد او دانست و ابراز امیدواری كرد این ورزشكار در دوره بعدی بتواند مدالی را كه به اعتقاد او شایسته‌اش بوده، به دست آورد.

در بخش دیگری از گفت‌وگو، كشاورز درباره اهمیت حضور ملی‌پوشان در مسابقات بین‌المللی و كسب امتیاز برای رنكینگ توضیح داد و گفت محدودیت در اعزام‌ها باعث شده فرصت ورزشكاران ایرانی برای جمع‌آوری امتیاز كمتر باشد. به گفته او، ملی‌پوشان باید از هر مسابقه‌ای كه امكان حضور در آن فراهم می‌شود، بیشترین امتیاز را كسب كنند تا مسیر كسب سهمیه پارالمپیك 2028 را هموار كنند.

سرمربی تیم ملی همچنین به جوان بودن تیم بانوان اشاره كرد و عملكرد زهرا سلطانی، ملی‌پوش 15 ساله ایران، در پرزیدنت‌كاپ پاكستان را امیدواركننده دانست. سلطانی در این رقابت‌ها برابر یكی از حریفان قدرتمند ازبكستان به مدال برنز رسید و كشاورز با توجه به سن و تجربه این ورزشكار، ارزش این مدال را بسیار بالا توصیف كرد.

در پایان، عبدالله‌پور درباره ادامه مسیرش با همان رویكردی صحبت كرد كه بازگشتش را رقم زد؛ اعتماد به توانایی‌های خودش و ادامه دادن مسیری كه پس از پاریس بار دیگر آغاز كرد. او با